«Συντροφεύοντας τον άνθρωπο που Νοσεί» του π. Αδαμαντίου Αυγουστίδη (†)

«Συντροφεύοντας τον άνθρωπο που Νοσεί»
του π. Αδαμαντίου Αυγουστίδη (†)

«Γνώρισα τον π. Αδαμάντιο, όταν υπηρετούσα στο ναΰδριο της Αγ. Αικατερίνης του Νοσοκομείου του Ερυθρού Σταυρού στους Αμπελοκήπους της Αθήνας. Η συνάντηση δεν ήταν προγραμματισμένη. Είχε έλθει στο νοσοκομείο με τον π. Βασίλειο Θερμό και με αναζήτησαν. Και οι δύο ήταν  φοιτητές στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Δεν είχαν χειροτονηθεί. Καθίσαμε λίγο στο γραφείο μου και μιλήσαμε για τις δυσκολίες του να είναι κάποιος ιερέας σε ένα γενικό νοσοκομείο. Λίγα χρόνια μετά, όταν ο π. Αδαμάντιος είχε ήδη χειροτονηθεί διάκονος και έκανε την ειδικότητά του στο Αιγηνίτειο, ερχόταν κάποιες φορές και συλλειτουργούσαμε στην Αγ. Αικατερίνη. Σιγά σιγά δημιουργήθηκε μια στενή φιλική-αδελφική σχέση, που για μένα ήταν μεγάλη ευλογία. Όλα αυτά τα χρόνια, «ταξιδέψαμε» μαζί, νοερά και φυσικά, με πολλούς τρόπους σε διάφορα «μέρη».

Η κοινή πορεία μας στον χώρο της Υγείας ουσιαστικά άρχισε όταν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μου ανέθεσε την ευθύνη να οργανώσω την έκτη Ευρωπαϊκή  Συνδιάσκεψη για την Ποιμαντική Διακονία στα Νοσοκομεία. Η συνδιάσκεψη αυτή έλαβε χώρα στην Ορθόδοξη Ακαδημία της Κρήτης το 2000. Έλαβαν μέρος 23 εκπρόσωποι των διαφόρων Χριστιανικών Ομολογιών από 15 χώρες της  Ευρώπης.  Η Εκκλησία της Ελλάδος αδυνατούσε να στείλει εκπρόσωπο. Όμως, όταν ο τότε Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας και νυν Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Ιερώνυμος, πληροφορήθηκε  ότι δεν θα υπάρξει Ελλαδική παρουσία σε αυτήν την σημαντική συνδιάσκεψη,    με την υψηλή ποιμαντική συνείδηση που τον διακρίνει, θεώρησε φρόνιμο και  απαραίτητο να στείλει τον π. Αδαμάντιο προκειμένου να εκπροσωπήσει την  Μητρόπολη Θηβών. Ο π. Αδαμάντιος υπηρετούσε ως ιερέας στην Μητρόπολη Θηβών και ήταν Προϊστάμενος στην «Υπηρεσία Ψυχιατρικής και Ποιμαντικής Μέριμνας» του Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής, Υπεύθυνος Ψυχίατρος σε πανελλαδική κλίμακα του Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής για την «Μονάδα Αναδόχων Οικογενειών» και είχε ιδρύσει το Οικοτροφείο Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης Λιβαδειάς.

Η συνδιάσκεψη στην Ορθόδοξη Ακαδημία ήταν καθοριστική για την πορεία της ποιμαντικής στον χώρο της υγείας για την Ευρώπη. Εν τέλει, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο ιδρύθηκε και  η Ορθόδοξη μαρτυρία παραμένει σεβαστή απ’ όλους τους συμμετέχοντες.    

Η κυριότερη δυσκολία που υπάρχει παγκοσμίως σήμερα σε σχέση με την ποιμαντική, ιδιαίτερα με την ποιμαντική των νοσούντων, είναι μία κρίση ταυτότητας τόσο στο ποιμένα, όσο και στις ποιμαντικές μεθόδους που ασκούνται. Σήμερα,  ο κίνδυνος να διολισθήσει η ποιμαντική σκέψη σε μια ουμανιστική φιλανθρωπική αντίληψη ή μια φονταμενταλιστική δογματική αντιμετώπιση είναι  υψηλός όσο ποτέ, επειδή υπάρχει μια γενικότερη σύγχυση στην θεολογική μας σκέψη, πώς αυτή η σκέψη ταυτίζεται  ή όχι με ένα Ορθόδοξο ήθος και πώς τα δύο αυτά εκδηλώνονται στην ποιμαντική πράξη. Παρόλο που βρισκόμαστε σε μια τέτοια θεολογική σύγχυση,  προσπαθούμε, με μια αυτοτέλεια,  να θεραπεύσουμε τον άρρωστο, σαν αυτό να είναι κάτι που γίνεται εξ ολοκλήρου από εμάς, δημιουργώντας και εισάγοντας «πνευματικότητες», που εκλείπουν από κάθε αληθινή Ορθόδοξη εκκλησιαστική έκφραση. Επιπλέον, εφαρμόζουμε ανορθόδοξες θρησκευτικές και ψυχολογικές μεθόδους που είναι θεολογικά αβάσιμες και επιστημονικά και κλινικά μη-αποδεκτές.  Έτσι, καλλιεργούμε μια μεγαλύτερη και βαρύτατη νοσηρότητα στον πάσχοντα που, στο τέλος, παίρνει θανατηφόρες διαστάσεις. Θεωρώ ότι το βιβλίο του π. Αδαμαντίου θα μας βοηθήσει να δούμε την διαχρονική ποιμαντική πράξη της εκκλησιαστικής μας παράδοσης,  όπως αυτή βασίζεται και εκφράζεται στην Ορθόδοξη θεωρία των πραγμάτων….»[i]

π. Αδαμάντιε,
Η πολύτιμη προσφορά σου στην ποιμαντική διακονία στον χώρο της Υγείας θα μείνει ανεκτίμητη.  Ο δε τρόπος που αντιμετώπισες την ασθένειά σου μαρτυρεί  ότι, όσα έγραψες στο βιβλίο σου είναι αληθή.  

Ευχαριστώ για τα πολλά χρόνια συμπόρευσης και συμπαράστασης, γεμάτα από τρυφερότητα και αγάπη, που βίωσα μαζί σου σ’ αυτό τον χώρο – και όχι μόνο. Θα μου λείπεις πολύ. Τώρα αυτό που ηχεί στα αυτιά μου είναι τα λόγια σου:

«Καλή ανάσταση!»
«Καλή αντάμωση!»

π. Σταύρος Κοφινάς


[i] Από την βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίο του π. Αδαμαντίου, «Συντροφεύοντας τον άνθρωπο που Νοσεί», Εκδόσεις Αρμός,, που έγινε στην Στοά Βιβλίου στις 15 Ιανουαρίου 2016.

https://www.youtube.com/watch?v=Vr59qopF85g


Συντροφεύοντας τον άνθρωπο που νοσεί –
εισαγωγή στην ποιμαντική της υγείας

του
π. Αδαμαντίου Αυγουστίδη (†)

 

ISBN: 978-960-527-720-8

Εκδόσεις Αρμός

Περιεχόμενα του Βιβλίου

Η μέριμνα της Εκκλησίας για τους ασθενείς είναι μοντέρνα ακτιβιστική δραστηριότητα ή παραδοσιακό καθήκον;

Πως επηρέασε η οργανωμένη διακονία των ασθενών τις θεολογικές διαμάχες τον αντιαιρετικό αγώνα και τη σχέση της Εκκλησίας με τον κόσμο;

Πόσο διαφορετικά αντιμετώπισαν το ζήτημα της φροντίδας για τους ασθενείς η Ορθόδοξη και οι Δυτικές Εκκλησίες;

Ποιά παρουσία έχει και ποιά οφείλει να έχει η Εκκλησία μέσα στο σύγχρονο νοσοκομείο;

Σε τέτοιας φύσεως ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει αυτό το βιβλίο, αξιοποιώντας πλούσια βιβλιογραφικά δεδομένα, πατερικά κείμενα και εμπειρικό υλικό.


Αγορά του βιβλίου εδώ