Προς τιμήν των πυροσβεστών και πυροπαθών της Ρόδου και των άλλων περιοχών της Ελλάδος.

In honor of the firefighters and those that suffered from the fires on Rhodes and in other areas of Greece.



Σα να μην γεννήθηκαν ποτέ,
σα να 'ταν ένα ψέμα,
άνθρωποι που δώσαν την χαρά,
που 'φτασε και σε μένα.
Άγιοι που δε θα γιορταστούν
γιατί δε θα τους βρουν
ημέρα που ταιριάζει.
Άμυαλοι που πέσαν στην φωτιά
για να 'χει τ' όνειρο
φωλιά για να κουρνιάζει.
Δεν τους πρέπουν εικονίσματα
κεριά και καντηλέρια,
τις χοές* μας που και που στην γη
και τη ματιά στ' αστέρια.
Μέσα στης ζωής τον πανικό
ασίκικο χορό
χορεύουν οι ψυχές τους.
Αχ! καρδούλα δώσ' μου δύναμη
να βρω κάποια στιγμή
κι εγώ τις αντοχές τους.

As though they had never been born before,
as if it was a deception,
people that brought joy,
that came to me from heaven.
Saints who will not be celebrated,
for how can a fitting day
be found.
Those mindless ones
who faced fire
for their dream
a restful nest to find.
For them, there is no proper icon,
candle or votive lamp to shine,
only our sacred offerings
of honey, water, and wine,*
sparsely poured on the earth,
as we glimpse into the stars
from time to time.
In the pandemonium of life,
the dance of valor
their souls delight.
Oh! heart of mine
give me strength
one day to find,
that their endurance will be mine.

(English rendition from the original Greek poem)


“The Saints”

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Μανώλης Πάππος
Ερμηνεία: Γιάννης Χαρούλης
Lyrics: Thanasis Papakonstantinou
Music: Manolis Pappos
Singer: Giannis Charoulis


*H χοή γινόταν με το αναποδογύρισμα και άδειασμα ενός αγγείου στο χώμα και προοριζόταν για τους χθόνιους θεούς και τους νεκρούς. Oι χοές μπορούσαν να γίνουν με μέλι, λάδι ή νερό.

*In Ancient Greece, a special mix of honey, water and wine was poured from a special urn onto the ground to honor the dead.