Μεγάλη Εβδομάδα 2021

Ψευδο-χαρισματικοί και ο Σταυρός

«Προσῆλθον αὐτῷ οἱ Μαθηταὶ αὐτοῦ κατ᾿ ἰδίαν, λέγοντες· Εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας, καὶ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς, εἶπεν αὐτοῖς· Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.
Ματθ. 24.3

Ανά τους αιώνες, φαίνεται ότι υπάρχουν άνθρωποι που γοητεύονται από ψευδο-χαρισματικούς που υποτίθεται  διαβάζουν «τα σημάδια» και προβλέπουν το μέλλον, ιδιαίτερα σε σχέση με το πότε θα τελειώσει ο κόσμος. Είναι σαν να χρειαζόμαστε να γνωρίσουμε το «άγνωστο», ώστε να το ελέγξουμε για να αποφύγουμε τον πόνο και τους φόβους που συνδέονται με αυτό. Η προσκόλλησή μας σε ψευδοπροφήτες λειτουργεί σαν μια προφύλαξη και μια άγκυρα ελπίδος απέναντι στους φόβους μας.

Κατά τον ίδιο τρόπο, φαίνεται πως υπάρχει μια ανάγκη να ωραιοποιήσουμε τον πόνο και την αναταραχή των περιστάσεων της ζωής, ακόμη και αυτών που συνδέονται με τη Σταύρωση του Ιησού. Προσκυνούμε τον Σταυρό, αλλά είναι αμφίβολο πόσο αναγνωρίζουμε με αυτό τη «θεία αγωνία» που είχε ο Εσταυρωμένος Χριστός για τη σωτηρία όλων αυτών που υποφέρουν στα διάφορα επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης. Βλέποντας τον Εσταυρωμένο Κύριο, συνήθως σκεπτόμαστε τις δικές μας αγωνίες και τα δικά μας παθήματα˙ όχι τα δικά Του ή των άλλων. Τις περισσότερες φορές, μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα, θα μας περιβάλλουν ευσεβιστικές – πιετιστικές  σκέψεις και συναισθήματα σε σχέση με τη Σταύρωση που θα ξεχαστούν μετά τον εορτασμό της Αναστάσεως. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι, μετά το Πάσχα,  θα συνεχίσουμε να έχουμε μια ρομαντική αντίληψη για ό,τι έπαθε ο Χριστός πάνω στον Σταυρό και για τον κόσμο όλο, ζώντας μια ζωή που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό μας. Συνάμα, θα συνεχίσουμε να αναζητούμε τσαρλατάνους που θα συντηρούν κάποια ψυχική ευφορία και θα μας δίνουν μια ψευδαίσθηση  ασφάλειας.

Αυτό που ξεχνάμε είναι ότι, μετά τη Σταύρωση και την Ανάσταση, δεν υπάρχει ανάγκη για προφητείες. Ο Σταυρός εκπλήρωσε όλες τις προφητείες στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού που πήρε μορφή δούλου και έγινε άνθρωπος για να προσφέρει τον εαυτόν του στον κόσμο. Μετά τη Σταύρωση και την Ανάσταση, η ζωή μας προχωρά διαρκώς ως προφητεία. Το κρίσιμο στοιχείο που θα καθορίσει την έκβαση της ζωής μας είναι αν θα καλλιεργήσουμε μια σχέση αγάπης με τον Θεό και τους συνανθρώπους μας (Ιω 12.47-48). Αν γίνει αυτό, δεν θα έχουμε την ανάγκη να βρούμε ψευδοπροφήτες και τσαρλατάνους να δώσουν απαντήσεις και λύσεις στις υπαρξιακές μας ανησυχίες και φόβους. Θα έχουμε την εμπιστοσύνη μας  στον Κύριο, στον Πατέρα μας που είναι στους ουρανούς (Μαθ. 23.9). 

Για να δημιουργήσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης με τον θεό, χρειάζεται να ψάξουμε να βρούμε Αυτόν που έθεσε τη ζωή του με ανοιχτά χέρια πάνω στον Σταυρό για την ανθρωπότητα. Όπως επισημαίνει η Μητέρα Μαρία Σκομπτσόβα, στην προσπάθεια να βρούμε τον Κύριο, δεν πρέπει να ψάχνουμε για ψάλτες και προφήτες που περιμένουν παρά της κλίμακος προς τον ουρανό, που βλέπουν μυστήρια σημάδια και ψέλνουν ύμνους που είναι πραγματικά ακατανόητοι. Θα τον βρούμε στους ανθρώπους που είναι ανήσυχοι, ορφανοί, φτωχοί, μεθυσμένοι, απογοητευμένοι, άχρηστοι, χαμένοι όπου και να πάνε, άστεγοι, γυμνοί και πεινασμένοι. Να προσθέσουμε ακόμη πως χρειάζεται να ψάξουμε να τον βρούμε ως ένα Εσταυρωμένο διάκονο και να βιώσουμε τον πόνο μας μέσα από τη δική του «αγωνία» για τον κόσμο˙ να βιώσουμε τον πόνο μας ως εσταυρωμένοι διάκονοι του Θεού, μαζί με αυτούς που υποφέρουν ποικιλοτρόπως και σε όλη την ανθρωπότητα, μεριμνώντας ο ένας για τον άλλον κατά τη δική Του Φιλανθρωπία. Τότε θα έλθει η Ανάσταση.

+ΣΚΚ