11 Ιανουαρίου 2015 - To ξεγύμνωμα του εαυτού μας

11 Ιανουαρίου 2015

To ξεγύμνωμα του εαυτού μας

Όταν κάποιος αρρωστήσει, και κυρίως, όταν πρέπει να εξετασθεί από έναν γιατρό, να νοσηλευθεί ή και να γυμνωθεί μπροστά σε άλλους, ντρέπεται, όπως ο Αδάμ και η Εύα ντράπηκαν μπροστά στον Θεό μετά την πτώση. Γιατί αυτό; Επειδή η γύμνια του φανερώνει τις ατέλειες του πραγματικού του εαυτού. Φανερώνει  τη  μετα-πτωτική του κατάσταση, δηλαδή τη νεκρότητά του, κατά τον Αγ. Ιω. Χρυσόστομο τον «υγρό (ρευστό) και διαλελυμένο» ή «καταψυγμένο» βίο του. Ο άνθρωπος προσπαθεί να καλύψει την θλιβερή αλήθεια της αρρωστημένης ανθρώπινης φύσης του και την άλογη ή παράλογη ζωή του από τον εαυτό του και τους άλλους γιατί πιστεύει ότι δεν θα είναι αποδεκτός και θέλει να προστατεύσει τον εαυτό του από τον πόνο της απόρριψης. Αλλά αυτό που ξεχνάει ή μάλλον δεν γνωρίζει είναι ότι, εάν δεν γυμνωθεί και δεν αφήσει τον θεράποντα γιατρό του να τον εξετάσει, δεν θα γιατρευτεί.

Το ίδιο συμβαίνει με τις πνευματικές μας ασθένειες. Αν δεν ξεγυμνωθούμε και δεν αφήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους να  γνωρίσουν τις πνευματικές μας παθήσεις˙ αν δεν αποφορτισθούμε από τα βάρη των παθών που μας δεσμεύουν και μας εγκλωβίζουν σε ένα υλικό κόσμο˙  αν δεν αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας (δηλαδή να μετανοήσουμε)˙ αν δεν αφήσουμε τον Μεγάλο Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων ημών να μας δει, όπως είμαστε, με όλες τις ατέλειές μας, τότε δεν θα του επιτρέψουμε να μας θεραπεύσει και να μας χαρίσει την αληθινή ζωή που είναι στολισμένη με την λαμπρή στολή της θείας του χάριτος και φιλανθρωπίας.