14 Ιουλίου 2013 - Η Υπερβολή της δυστυχίας μας και η ανάγκη για ταπείνωση

14 Ιουλίου 2013

Η Υπερβολή της δυστυχίας μας και η ανάγκη για ταπείνωση

“Συνηθίζεται  αυτοί που ζητούν κάτι με παρακλήσεις να μεγαλοποιούν με τα λόγια τας δυστυχίας των και να τα παρουσιάζουν κατά τι μεγαλύτερα από ό,τι είναι εις την πραγματικότητα, ώστε να αποσπάσουν μεγαλύρεραν συμπάθειαν από αυτούς που ικετεύουν….

[Αλλά η αιμορροούσα] προσήλθε όπισθέν του….και ήγγισε την άκρη του ενδύματός του Κυρίου…. Ούτε αυτή βεβαίως είχε την ωλοκληρωμένην γνώμην περί του Κυρίου, καθόσον εάν την είχε, δεν θα ενόμιζεν ότι δεν θα εγίνετο αντιληπτή.  Και πρώτη που επλησίασε δημοσίως τον Κύριον ήτο αυτή, καθόσον ήκουσεν ότι και γυναίκες θεραπεύει και ότι την στιγμή εκείνην μετέβαινεν εις τον οίκον της αποθανούσης θυγατρός του αρχισυναγώγου…. 

Και δεν ελτόμησε μεν να τον προσκαλέση εις τον οίκον της, αν και ήτο πλουσία, αλλ’ ούτε δημοσίως τον επλησίασε, παρά μόνο ήγγισε κρυφίως με πίστιν όμως εις την δύναμιν του τα ενδύματα του Κυρίου….          

Πως ενήρησε λοιπόν ο Χριστός; Δεν την άφησε να μείνη απαρατήρητος, αλλά την οδηγεί παρουσία όλων και την καθιστά φανεράν, δια πολλούς λόγους….

Επομένως δια ποιόν λόγον την οδηγεί εις το μέσον του πλήθους; Κατ’ αρχήν διαλύει τον φόβον της γυναικός δια να μη ζη με αγωνία πιεζόμενη από την συνείδησίν της, ωσάν, τρόπον τινά, να είχε κλέψει την δωρεάν. Δεύτερον διορθώνει την σκέψιν της, επειδή ενόμισεν ότι διέφυγε την προσοχήν του. Τρίτον, αποκαλύπτει εις όλους την πίστιν της, ώστε και οι άλλοι να την μιμηθούν. Και το ότι όμως εσταμάτησε την ροήν του αίματος δεν ήτο μικρότερον θαύμα από το ότι απέδειξεν ότι τα γνωρίζει όλα.

Ομιλία 31 –Εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον.