27 Απριλίου 2014 - «Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες» (Ιω. 20,28)

27 Απριλίου 2014
Κυριακή του Θωμά

«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες» (Ιω. 20,28)

Επειδή ζούμε με αρκετές αμφιβολίες για την σχέση μας με τον Θεό και για τις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας, θεωρούμε ότι, για να εισέλθουμε σε μια ζωντανή σχέση με τον άλλον, είναι απαραίτητο πρώτα να ψηλαφήσουμε «τον τύπον των ήλων» του άλλου, δηλαδή να αγγίξουμε τα σημάδια των παθημάτων του, τα σημεία που ο άλλος έχει πονέσει. Νομίζουμε πως μόνο έτσι θα αποκτήσουμε την απαραίτητη εμπιστοσύνη, ότι ο άλλος μπορεί να κατανοήσει τα δικά μας τραύματα. Το ερώτημα είναι αν μπορούμε στη συνέχεια να αφήσουμε τον άλλον να δει και να ψηλαφήσει τα δικά μας τραύματα, να αποκαλύψουμε στον άλλον τις δικές μας αμαρτίες και αδυναμίες. Μήπως ζητάμε μια σχέση εμπιστοσύνης χωρίς να πάρουμε αυτό το ρίσκο; Μήπως οι σχέσεις μας αποτυγχάνουν, επειδή δεν παίρνουμε αυτό το ρίσκο; Εν τέλει, μήπως φοβόμαστε να αγγίξουμε τον άλλον, ώστε να μην μας αγγίξει ο άλλος;

Ο Χριστός, ως καρδιογνώστης, γνωρίζει τον δισταγμό μας και την απιστία μας και μάς αφήνει να ψηλαφίσουμε «τον τύπον των ήλων» και να βάλουμε την χείρα μας εις την πλευρά του για να γνωρίσουμε την απέραντη αγάπη που έχει για μας. Αλλά με αυτό τον τρόπο μάς δείχνει ακόμη ότι πρέπει να δούμε και τα σημάδια των παθημάτων μας και των δικών μας αμαρτιών και να τον αφήσουμε, όχι μόνο να μάς αγγίξει, αλλά και να μάς θεραπεύσει δια της χάριτος του Αγ. Πνεύματος.

«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες» (Ιω. 20,28). Μακάριοι είναι αυτοί που μπορούν να αναπτύξουν μια ζωντανή σχέση εμπιστοσύνης με τον άλλον και τον εαυτό τους χωρίς την ανάγκη να «δοκιμάσουν» τη σχέση αυτή μέσα στους φόβους και στις αμφιβολίες τους. Μακάριοι είναι αυτοί που μπορούν να ζήσουν και να αγαπήσουν ελεύθερα μέσα στη χάρη του Θεού.

+CK