29 Αυγούστου 2019 - Η προσευχή και η νηστεία που ή θεραπεύει ή σκοτώνει

29 Αυγούστου 2019

Η προσευχή και η νηστεία
που ή θεραπεύει ή σκοτώνει

«Τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ» (Ματθ. 17, 21)

Ο Ισαάκ ο Σύρος τονίζει ότι η νηστεία είναι η πηγή της σωφροσύνης και της φρονήσεως. Δεν μπορεί κανείς να θεραπεύσει, αν δεν έχει αυτά τα δύο βασικά στοιχεία, όσο και να γνωρίζει το γνωστικό του αντικείμενο. Με την νηστεία αποκτάμε μια εσωτερική ελευθερία και πνευματική διαύγεια, επειδή δεν είμαστε δούλοι της ανθρώπινης φύσεως και των υλικών πραγμάτων. Η νηστεία είναι ο ενισχυτής των αρετών. Είναι η μητέρα της προσευχής, της συνάντησης με τον Χριστό, η οδός προς την Θεία Χάρη που θεραπεύει κάθε νόσο και πάσα αδυναμία. Με την προσευχή και την νηστεία κατανοούνται τα βαθύτερα των μυστικών νοημάτων και αποκτάται το χάρισμα της διακρίσεως και της διάγνωσης των κρυφών ανωμαλιών που υπάρχουν στην ζωή του ανθρώπου. Με αυτά διακόπτεται η ραθυμία και η αμέλεια και συγκρατείται η φλόγα του ζήλου που καταπατεί κάθε κίνδυνο και ξεπερνά κάθε φόβο και την θέρμη που σβήνει από την μνήμη όλα τα γεγονότα του παρελθόντος: πώς απομακρύνθηκε ο άνθρωπος από τον Θεό˙ πώς ο Χριστός τον έσωσε με την ενσάρκωση, την σταύρωση και την ανάστασή του˙ με ποιον τρόπο ο άνθρωπος συνεχίζει και αμαρτάνει και ο Θεός τον ελεεί.*

Όποιος καταφρονεί αυτές τις δύο αρετές, ας γνωρίζει, ότι όχι μόνο ζημιώνει τον εαυτό του, αλλά με την καταφρόνηση διασύρει το θεμέλιο της θεραπείας που βασίζεται στην κοινωνία του Αγίου Πνεύματος – στην Εκκλησία. Η καταφρόνηση αυτή δεν γίνεται μόνο, όταν κάποιος δεν νηστεύει και δεν προσεύχεται. Γίνεται, όταν αυτές οι αρετές εντάσσονται σε μια ατομική προσπάθεια πνευματικής επίτευξης˙ όταν αποκτούν τον χαρακτήρα μίας μόδας ή μίας πνευματικής καινοτομίας, ώστε να εξασφαλιστεί μια καλύτερη «υγιεινή» ζωή˙ όταν, μέσα από αυτά, προσπαθεί κανείς να απολαύσει μια εκστατική «πνευματική» εμπειρία, ώστε να καταπραΰνει την εσωτερική του θλίψη˙ όταν χρησιμοποιούνται αυτά για την αυτοκάθαρση των ενοχών του και των ατελειών του.

Η αντίφαση που παρουσιάζεται σήμερα είναι ότι όλα τα παραπάνω γίνονται εν ονόματι του Ιησού Χριστού, των ιερών κανόνων και μίας δικανικής, φαρισαϊκής θρησκοληψίας που δεν καλλιεργεί τίποτα άλλο παρά μια πνευματική ψευδαίσθηση, μια ψυχολογική παθολογία και που οδηγεί τον άνθρωπο σε ένα πνευματικό και ψυχολογικό θάνατο και όχι μόνο.

+ΣΚΚ


*Ισάακ του Σύρου Λόγος ΠΕ.12, ΚΣΤ,2-3.